1 stycznia 2011

2011. Dwa tysiące jedenaście lat. Świat jest naprawdę stary. Drażni mnie jedynie to że nie dożyję tego wieku. Ostatnio mam o wiele za dużo do powiedzenia o śmierci. Rozważam, myślę, wnioskuje. Zdając sobie sprawę z upływu czasu zaczynam poważnieć. Coraz więcej czasu spędzam na analizowaniu każdego kroku, każdej decyzji. Nie chce postępować pochopnie, tak jak kiedyś. Te 'kiedyś' to jedynie odległe parę tygodni. Czuję się jakbym miała nową duszę, nowy mechanizm który napędza moje myśli w zupełnie inną stronę. Nie chcę już trwać w błędnym kole. Łatwo jest zostać więźniem, trudniej wydobyć się z aresztu. Powiedzmy że mam wyrok w zawiasach.